Typisch mensen

-3 april 2019-
Op zaterdag 30 maart kwamen wij met de camper aan in St. Ceneri le Gerei.
Een schattig oud dorpje met wat bomen erom heen.
De parkeerplaats is opgedeeld in grind en gras.
Aangezien de campers die er al stonden zich ruim hadden opgesteld op het grind aan de waterkant.
Leek het mij leuk om ook aan de waterkant te staan, maar dan op het gras.
Het was zonnig, geen kans op regen, dus waarom niet.

Ik reed de camper het gras op en parkeerde langs de waterkant.
Vanaf het moment dat ik de motor uitzetten, draaide een Hollandse vrouw zich om van haar klapstoel en begon boos bij ons naar binnen te staren.
Om haar van haar boze blik af te helpen zwaaide ik vriendelijk naar mevrouw.
Geen zwaai terug.
Het staren ging door en vervolgens kwam manlief in polo en kaki broek mee staren.
Hevig in gesprek met elkaar waren ze in een blik op ons gericht.
Ook na mijn 2e poging met vriendelijk zwaaien ging het boos kijken door.
Ik kreeg de indruk dat onze landgenoten niet blij waren met ons.
Aangezien de camper best wel scheef stond aan de waterkant en dit niet zo goed is voor de camper, heb ik hem verplaatst naar een vlakker stuk op het grasveld.

Maar goed, vanaf het moment dat mevrouw ons zag had zij twee keuzes tot benaderen.
Een aardige keuze en een niet aardige keuze.
De aardige keuze had geweest, dat mevrouw van haar stoeltje op stond, naar ons toe kwam en zei ‘ Hallo! lekker weer he! wellicht dat jullie er niet van op de hoogte zijn, maar hier parkeren is niet toegestaan omdat…
Dan hadden wij mevrouw bedankt voor de tip en hadden wij kunnen beslissen wat we zouden doen.

Maar mevrouw koos voor de niet aardige keuze.
Naar je staren, boos kijken, over je lopen lullen, dit geeft voor niemand een fijn gevoel.
Dus mensen, laat je is een keer van je goede kant zien en loop niet zo te ouwehoeren.

Website en vormgeving: iFred Websites & Webdesign (geheel HTML5 en CSS3) Copyright © 2018 - 2019